EUGENE HIDEAWAY BRIDGES - HOLD ON A LITTLE BIT LONGER

 

Een bluesman als vader en muzikale broers waarmee hij al vroeg mocht optrekken, een verre verwantschap met Tina Turner, zingen in een Gospelkoor, …al vanaf het begin tekende zich zijn voorbestemming af. Eugene Bridges, veelzijdig bluesgitarist, geboren in New Orleans, zou gans zijn bestaan en zijn carrière in en rond de muziek uitstippelen en ordenen. Landsgrenzen vormden daarbij geen bezwaar. Zijn druk tourschema bracht hem o.m. in Singapore, Nieuw Zeeland en Australië en uiteraard ook in Europa. Zijn debuutalbum kwam uit in 1998 en ondanks zijn drukke agenda vond Eugene nog de tijd om er een zevental aan toe te voegen. De titeltrack van zijn laatste album lijkt enigszins voorbarig, want de bluesman is nog een prille vijftiger, die nog een hoop ideeën heeft voor nieuw materiaal en het touren lang niet moe is. Zijn levenslust en energie vertaalt zich in de funky songs, door hemzelf geschreven.

Eugene Bridges heeft daarnaast eens soulvolle stem met een warme kleur die hem ook bijblijft in de funky songs of bij een boogie zoals de titeltrack of het swingende ‘Along The Navajo Trail’ dat overkomt als een autorit doorheen de schaduwen van het verleden. Met het blazerstrio erbij blijft de sfeer opgewekt. Saxofonist John Mills schreef de hoornarrangementen. Toetsenist Clayton Doley speelt Hammond of piano, zoals op het mid-tempo ‘V8 Ford’. Bassist Otto Williams maakt met zijn ritmische bas vooral een pareltje van het soulvolle ‘Lost And Lookin’ waarbij hij met zijn donkere snaaraanslag de zanger troostend begeleidt bij diens zoektocht naar de verloren geliefde. Het is een van de weinige meer bezonken songs. Eugene Bridges kan met zijn wendbare stem hoogtes en laagtes aan en begeleidt zich daarbij met gevoelvol gitaarspel dat gemakkelijk de mood van de song weet op te pikken.. In het laatste ‘Thirst For Air’ zit enige melancholie en ook in ‘End Of Time’ word je meegezogen in het liefdesverlangen, zoals Ray Charles dat ook ooit deed met zijn evergreen ‘I Can’t Stop Lovig You’.

Meerdere songs op dit album herinneren aan de groove in de soul en funk ten tijde van de sixties, met als het ware de uitnodiging om de dansvloer te betreden hetzij om al buitelend te gaan jiven hetzij om intiem te slowen. Ook de invloed van New Orleans werkt nog na in songs als ‘Definition Of Me’ al reisde Eugene inmiddels de wereld rond, zoals blijkt uit de songs ‘Long Way From San Antone’ en ‘Take Me Back To Perth’ waarin hij beide steden bezingt. Qua omvang zal Varenwinkel daar enigszins mee verbleken, maar niettemin zal deze kosmopoliet eind augustus toch daar op het festivalpodium staan. Een hele eer want Eugene werd reeds zeven keer genomineerd voor een Blues Music Award en dit album, dat hij opdroeg aan zijn vader Preacher Othineil Bridges die in januari overleed, geeft uitzicht op een zuiderse funky happening, joy met enkele wolkensluiers. Hopelijk zijn er ook de blazers bij, want ‘One More Time’ wordt mijn verzoekje, de eerste song van dit geïnspireerd down-home album met zwierige funky uitstapjes.

Marcie

 

10 cd's te winnen!

Wil je daar kans op maken, dan mail je ons gewoon even:
je naam, je adres en de vermelding:
EUGENE HIDEAWAY BRIDGES
Binnen een aantal weken wordt uit alle inzendingen de gelukkigen getrokken.
Wij hopen dat u massaal Rootstime hier zult mailen
De winnaars worden per mail verwittigd.

Artiest info
Website  
 

itunes

Label: Armadillo Records

video