VANSINA ORCHESTRA - MORNING FOREST AKA NOSE UP BOTTOM DOWN

De naam van jazzmuzikant Bruno Vansina kan in verschillende settings opduiken, zoals in de ‘Flat Earth Society’ band, het trio Vansina/Verbruggen/Gudmunsson, het kwartet/kwintet Bruno Vansina en soms in de Brussels Jazz Orchestra. Een enkele keer ook in de formatie van ‘El Tattoo Del Tigre’. Aan veelzijdigheid dus geen gebrek! Zijn opleiding als jazzmuzikant vervolmaakte hij aan het conservatorium en vooral als saxspeler onderscheidt hij zich in het jazzwereldje. Op dit album, opgenomen in studio Toots op de VRT wordt het kwintet aangevuld met een heus orkest waarin een elftal blazers en de fluitist Malik Mezzadri. Carlo Nardozza is een van de trompettisten en Vansina’s leraar, John Ruocco, speelt tenorsax en klarinet. Het kerngroepje bestaat, behalve altsaxofonist Vansina verder nog uit pianist Christian Mendozza, gitarist Bert Cools, bassist Stefan Lievestro en drummer Teun Verbruggen. Samen met deze laatste richtte Vansina trouwens dit label op.

De zeven composities zijn allen van de hand van Vansina en hebben een wisselende emotionele gelaagdheid of klankkeur. Trombonist Dree Peremans, bekend van het ‘Rebirth Collective’, zorgde voor de arrangementen naast Bruno zelf. De invloeden lijken van overal te komen aangewaaid: van Steve Coleman en Wayne Shorter tot zelfs Frank Zappa en Ravel. Ook ontwaar je in de zeven wisselende composities hier en daar Braziliaanse of Afrikaanse echo’s, zoals bij ‘Fiesta Festivo’ waarin vrolijkheid overheerst met de drum en sax als het ware in een chaotische dans. Of het uitdagende ‘Ploink’, wild en bevrijdend, met drumroffels waarin de fluitist exotische vogels lijkt te evoceren! Het maakt dat de composities een mondiale reikwijdte krijgen met veel afwisseling: bespiegelend, wiegend, mysterieus, disharmonisch of gepijnigd. Het intrigerende ‘Groove Along’ doet moerassig aan alsof dichte vegetatie zich een weg naar het licht wil zoeken terwijl op het kakofonische ‘Symphony Of The Fried Bananas’ boomwortels naar dieper houvast lijken te tasten.

Je krijgt de indruk dat de jazzimprovisaties telkens weer je verbeelding in gang willen zetten. Het suggestieve ‘Dark Night’ bijv. komt over als een symfonische fantasie waarbij je je zowel een filmscenario als een choreografische uitvoering kan inbeelden. Het samenspel, opbotsen of de interactie tussen bas, percussie, piano, hobo, klarinet, fagot, bugel, trompet, trombone, bashoorn maakt dat je meebeweegt op het ritme en in de mood van het orkestraal jazzgebeuren. De alomtegenwoordige drum fungeert daarbij als de hartslag van het orkest. Niet verwonderlijk dus dat Verbruggen door Vansina geëerd wordt als de ‘most lovely guy on this planet’, een eigenschap die drummers vaak gemeen hebben. Ook de artistieke afwerking van het hoesje is fantasievol zodat dit gelaagd werkstuk, licht gekruid met humor, je in alle opzichten deelgenoot maakt aan het avontuurlijk universum van het vijftal en bij uitbreiding van het voltallig orkest.

Marcie

 

Artiest info
Website  
 

Label: RAT Records