NICO BACKTON & WIZARDS OF BLUES - DOWN THE LINE

Vier jaar hebben we er moeten op wachten maar dat lange wachten werd meer dan beloond met het sublieme “Down The Line” van Nico Backton & Wizards Of Blues. De in Gent geboren, wat zit daar trouwens toch in de lucht met al die fantastische bluesmuzikanten , Nico Backton, begon eigenlijk als snaak op zijn zevende met piano te spelen. Op zijn twaalfde ontdekte hij de blues en de gitaar. De rest is geschiedenis of beter gezegd zou het moeten zijn. Wij sloten de artiest al in de armen sinds zijn debuut “Back Door Blues” uit 2006. Een jaar later bevestigde hij al het goeds met “Blues On my Front Door”. Backton, intussen wonend in de streek van Perpignan, werd samen met zijn band in Frankrijk uitgeroepen tot beste akoestische bluesband. Zijn vorige, inmiddels uitverkochte, album “Roots And Stories” opende voor hem de weg naar internationale erkenning en optredens op de meest befaamde festivals.

Met een vernieuwde bezetting blijft Nico zijn benadering van de blues trouw en neemt hij ook de elektrische gitaar ter hand. Dit alles resulteert op deze release in twaalf indrukwekkende songs. Acht eigen nummers die nergens minder dan uitstekend, eerder subliem te noemen zijn. Het met een heerlijke trage shuffle begiftigde “Going To The Country” mag openen. Een aftrapper van formaat met ’s mans sublieme stem en dito gitaarspel. Het inmiddels haast plat gecoverde en door Johhny Winter onsterfelijk gemaakte “Good Morning Little Schoolgirl” volgt hier op en het weze gezegd dat Backton hier fantastische arrangementen heeft bijgepast. Het Sonny Boy Williamson nummer wordt hier op een briljante manier nieuw leven ingeblazen, indrukwekkend ! en het stopt maar niet want een regelrechte hattrick wordt gescoord met het eigen nummer “Right Here”. De slide en fantastische, gevoelige,inventieve gitaarsolo op dit Mississippi Delta nummer maken mede dat dit album hoog op ons eindejaarslijstje zal eindigen en ja hoor, we weten dat het pas april is.

De plaat grossiert in dergelijke pareltjes. Het naar JJ Cale knipogende titelnummer, zie clip, de prachtige versie van het werkmanslied “Down In Mexico” van The Coasters, het is allemaal smullen geblazen. De variatie in de songs leiden er mede toe bij dat het album blijft boeien van begin tot einde. Blues blijft uiteraard de leidraad. Je moet ’s mans sublieme versie van Mighty Joe Young’s “Hard Times” eens beluisteren, ik kan me geen betere versie voor de geest halen. Zijn stem, we kunnen het niet genoeg herhalen, is dermate geschikt voor de songs die hij laat horen dat hij heel de plaat door je moeiteloos bij de les houdt. Backton is daarnaast ook een grandioos gitarist. Akoestisch, elektrisch, dobro, cigar box en 12-string gitaar bespeelt de man en of dat nog niet genoeg is neemt hij ook de Hammond XB2 en piano voor zijn rekening.

Eigenlijk is het simpel: Nico Backton heeft een plaat afgeleverd die thuishoort in elke verzameling van de bluesliefhebber. Momenteel loopt er trouwens een promoactie op zijn website waarbij je zijn eerste twee albums ook kunt aanschaffen tegen promotarief. Waar wacht u eigenlijk nog op?

Luc Meert

 

 

Artiest info
Website  
 

Label: Naked Productions
Didtr.: Bertus

video