THE F-HOLES - THE F-HOLES

De roodgedrapeerde bühne op de CD-hoes waar de groepsnaam “F-Holes” Coca-Cola- gewijs tussen de gordijnen hangt is de perfecte achtergrond waar de dixieland rockabilly country van de F-holes moet gespeeld worden. Er is geen staat te maken op wat deze Canadezen uit hun instrumentarium, bestaande uit onder andere contrabas, banjo, steel gitaar, dobro, drums, saxofoon en trombone, schudden. Ze houden er gedurende de jammer genoeg maar 11 nummers flink de pas in en verrassen telkens opnieuw. De F-Holes stralen zowel de warmte als de inventiviteit van de Asylum Street Spankers uit en de zang doet soms aan Wammo van de Spankers denken.

Het eerste nummer “Don’t Feel So Bad” zet meteen de toon voor wat we het volledige schijfje door mogen verwachten, een aangename up-tempo dixie-tune waar de trompet het hoogste woord voert en je voeten onmogelijk kunnen weerstaan om het ritme mee te stampen. “Can’t Share My Life” gaat verder op het ingeslagen pad. Met “Dixie Tune” wordt even een blikje circustent opengetrokken waar de vrolijkheid zo uitloopt.

De inspiratie voor “Holding 0ut” zijn ze duidelijk bij de countryballads gaan halen en op “Don’t Get Me Started” balanceren ze lustig verder maar kiezen hier dan voor de Vaudevilleaanpak die hen even goed afgaat. Met de ogen dicht waan je je zo in een Tim Burton animatiefilm. Wat krijg je als je “When The Saints Come Marching In” en “Mama Don’t Allow” tegelijkertijd speelt: “Dixie Band”!

“Bury My Brother” weent als een kleine jongen die net zijn favoriete voetbal kapot geprikt ziet door de boze buurman. Bij “Coco” zie je het verhaal over het kleine aapje zo voor je ogen. En het zouden geen Canadezen als er geen Frans nummer zou gebracht worden. Helaas is “Une Autre Bière” ook meteen het minste nummer op deze voor de rest voortreffelijke schijf.

“Blue Summer” tapt plots uit een geheel ander vaatje waarbij Dixieland plots heel ver weg lijkt maar ligt toch prettig in het oor. De F-Holes nemen afscheid met “Goodbye” maar hopelijk niet voorgoed. Aankopen die handel is mijn devies en al halsreikend uitkijken naar hun volgende worp. Hopelijk zijn er ook enkele concert- of festivalorganisatoren zo slim om deze heren op hun affiche te zetten in 2010.

Marcel

 

Artiest info
Website  
Myspace  

CD Baby