DOM FLEMONS - AMERICAN SONGSTER

Multi-instrumentalist Dom Flemons heeft zich op dit album voor de gelegenheid even losgekoppeld van ‘The Carolina Chocolate Drops’, het trio waar hij al meer dan drie jaar deel van uitmaakt en de hele wereld mee rondtoerde. Zelf afkomstig van Phoenix, Arizona, ontmoette hij de twee anderen, Rhiannon Gidden en Justin Robinson, tijdens de ‘Black Banjo Gathering’ in Boone, Noord-Carolina, jaren terug. Maar net zoals bij ‘Dance Tunes, Ballads And Blues’ uit 2007, had de veelzijdige artiest weer zin in een soloproject. Deze keer wou hij zijn belangrijkste invloeden verhelderen door nummers van zijn helden en rolmodellen te selecteren. Hij buigt hun songs wel om naar zijn aard, inspiratie en inzichten.

Als de Leadbelly van de eenentwintigste eeuw geeft hij vanuit zijn eigen vertolking en gewapend met oude instrumenten een hernieuwde stem aan stringband, folkartiesten en bluesmuzikanten, zoals The Mississippi Sheiks, Ma Rainey en Henry Thomas. Maar ook zijn mentor Joe Thompson vergeet hij niet, net zoals zijn muziekmaat Justin Robinson, die ook een plaatsje krijgt. Naast het dramatische ‘The Highwayman’ van Phil Ochs en de klassieker ‘John Henry’ past ook zijn eigen ‘Oh My Baby Blues’, waarbij hij banjoritmes op gitaar overbrengt.

Het unieke van dit album komt echter van de instrumentatie. Dom speelt gitaar, mondharp, 4- en 5-snarige banjo en zelfs de fife and drum. Hierdoor ging mijn voorkeur uit naar ‘That’s It’ en ‘Po’ Black Sheep’. Maar ook ‘Ol’ Cindy Gal’ met bluesharp en bottenkleppers en ‘Run Them Shoes Down, Sally’ met banjo, hebben dat opgewekte en intieme dat onvermijdelijk aan muziekverbroedering doet denken, vrienden en buren die elkaar op een maanverlicht erf vinden. Flemons’ stem benadert ook min of meer de geraspte vocalen van zijn voorgangers, maar dan verjongd. Je zou je kunnen inbeelden hoe hij als schatzoeker de archiverende ‘Library Of Congress’ induikt om van daaruit weer tevoorschijn te komen met het meest zeldzame, waar hij dan de roest van afschraapt.

Ook de documentaire weetjes zijn interessant via de toelichting bij de tracks. Die werden nagenoeg allemaal opgenomen in de studio’s van de Duffy’s van Music Maker. Het allerlaatste ‘Coda: Liza Jane’ probeerde hij echter als demo uit op het dakterras van zijn New Yorks appartement. Onderaan het gebouw hoor je een kind hem toeroepen dat “dit al het mooiste is wat zij ooit hoorde”. En de waarheid komt meestal uit een kindermond.

Marcie

 

Artiest info
Website  
Myspace  

Label: Music Maker

video