Al meer dan 40 edities lang houdt Leffineleuren maar een doel voor ogen; fantastische muziek aanbieden in een ideaal kader. Sinds de make-over in 2015 focust het festival zich nog meer op de muziek van morgen. Drie dagen lang krijgen beginnende en beloftevolle nationale en internationale artiesten uit heel diverse genres de kans om zich te bewijzen en een publiek van muzikale fijnproevers voor zich te winnen. Het dorpscentrum van Leffinge wordt omgetoverd tot de ideale ontmoetingsplaats voor muziekliefhebbers, levensgenieters (foodtrucks, outdoor dansvloer en cocktailbar) en gezinnen (kinderanimatie en laagdrempelige kunst).

Eerste reeks namen

ICEAGE komt op vrijdag het kot op stelten zetten. De Deense punks rond Elias Bender Rønnenfelt brachten op 4 mei hun vierde plaat ‘Beyondless’ uit. De vooruitgestuurde singles als ‘Catch It’ en ‘Pain Killer (feat. Sky Ferreira)’ zorgden voor hooggespannen verwachtingen maar die werden moeiteloos ingelost. ‘Beyondless’ is nu al één van dè platen van het jaar. Dat zeggen niet alleen wij, ook de pers is zo goed al unaniem. 
Iceage werd in 2008 opgericht toen de bandleden gemiddeld 17 jaar waren. Eigenzinnige postpunk met een scheurende sax en viool, een frontman die de bastaardzoon lijkt van Julian Cassablancas en Peter Doherty en die pose die doet vermoeden dat het hen allemaal niets kan schelen. Niets is minder waar natuurlijk. Voor fans van het vroege Nick Cave And The Bad Seeds werk, The Gun Club, Preoccupations,…

Op zaterdag verwelkomen we een nieuwe sensatie uit de UK, CABBAGE. In het spoor van Idles die vorig jaar nog en onuitwisbare indruk maakten op LL is er momenteel een pak Brits talent zijn weg aan het zoeken, denken we aan Shame maar zeker ook deze Noord-Engelsen. Veel van deze bands grijpen terug naar één van de interessantste periodes die Engeland op muzikaal vlak kende, de punk, en zeker ook het politieke en maatschappij-kritische aspect ervan. Cabbage bracht in 2017 een verzameling van vroeger werk uit onder de titel ‘Young, Dumb and Full of…’. Op 30 maart kwam hun echte debuut uit, 'Nihilistic Glamour Shots'.

Op zondag komt onze favoriete outlaw-country zanger BOB WAYNE uit Seattle het festival onveilig maken. Met zijn welgemikte mix van sterke songs en grappige verhalen weet deze geboren frontman zijn publiek te begeesteren. “There ain’t no diesel trucks in heaven” en “ Spread My Ashes On The Highway” zijn typische titels voor zijn songs over trucks, vrouwen en barbecues. De hillbilly troubadour die al eens een gewaagde cover op zijn setlist zet is een niet te onderschatten songwriter die gemakkelijkheidshalve als een vuilbekkende cowboy kan worden weggezet, maar met zijn rake observaties over de onderkant van de maatschappij en de nodige humor zaken zegt die niet elke redneck voor lief zal nemen.

Nieuwe namen

Sylvie Kreusch (be)
Met ‘Seedy Tricks’ zet Sylvie Kreusch zich op de kaart als solo-artieste nadat haar band Soldier’s Heart uiteen viel. Naast haar eigen werk deed ze ook al knappe dingen aan de zijde van haar lief Maarten Devoldere bij Warhaus. De eerste single, gedragen door tribale drums en haar sensuele stem is een voorloper van haar langverwachte, later dit jaar te verschijnen debuutalbum. 

Lumerians (us)
Spacerock uit de San Francisco Bay Area since 2006. Begin september brengt Lumerinas een nieuwe plaat uit. Voornaamste invloeden zijn vrij uiteenlopend, Sonic Youth, Krautrock-bands als Can en Neu, psychedelica uit de sixties… De band toerde met My Bloody Valentine, deelde het podium met Butthole Surfers en speelde een memorabel concert op Roadburn’s Afterburner. De bekendste afsplitsing van Lumerians is The Soft Moon. 

The Oscillation (uk)
Deze londense spacerockband rond Demian Castellano bracht eerder dit jaar een EP uit die nogal afweek van wat we gewend zijn van hen. Luminous Dash omschreef het als “twee stukken van twintig minuten die trippen als Plastikman, The Orb of Ozric Tentacles.“ In september komt er alweer een nieuw full album uit dat een terugkeert inluidt naar hun klassieke, psychedelische krautrock met zware fuzzgitaren.

Ammar 808 
Soms word deze band ook The Maghreb United genoemd en met leden uit Tunesië, Marokko en Algerije is dat nog logisch ook. Ammar 808 is eigenlijk Sofyann Ben Youssef, een Tunesiër die 10 jaar geleden in Brussel aanspoelde en die zijn muzikale achtergrond naar een Roland 808 wist te vertalen. Je raadt het al, er mag gedanst worden! Met fenomenale stemmen, knappe visuals, eerder genoemde beats en vooral raadselachtige instrumenten als gasba, zukra en guembri weet deze band iets uniek neer te zetten dat vanaf juni ook op plaat is te verkrijgen.

Why? (us)
Viertal uit Cincinnati rond de charismatische frontman Yoni Wolf, tevens zanger en multi-instrumentalist. Why? opereert sinds 2004 op de grens tussen alternatieve hiphop en indierock waardoor ze een vrij unieke stijl wisten te ontwikkelen die hen al 5 platen en een langs stroom EP’s oplevert. Doet wat denken aan vroege Beck, Soul Coughing, Subtle, Modest Mouse,…

Bob Log III (us)
Legendarische one-man band die met zijn opvallend masker en dito pak, vervormde zang en rauwe mix van rock ’n roll en blues niet stopt voor hij iedereen in het publiek heeft meegesleept in zijn waanzinnige trip, daarbij duchtig de geneugten des levens, m.a.w. drank en vrouwen, bezingend. Daarbij maakt de man uit Arizona gebruik van een telefoon als micro, zelfgemaakte voetpercussie en een onnavolgbaar slide-gitaar spel.

Faith Healer (can)
Canadese indie-rock band rond zangeres Jessica Jalbert en multi-instrumentalist Renny Wilson met twee platen op hun palmares, ‘Cosmic Troubles’ en ‘Try ;-)’. Invloeden van de band zijn even divers als interessant: 60ies psychedelica, Wipers, Leonard Cohen, Scott Walker, Elvis Costello,… Op plaat resultaat dat in een tijdloze, seventies aandoende, classic popsound die wat verwant is aan die van hun bekendere landgenoten TOPS. Live is Faith Healer een band die vrij fors en intens uit de hoek kan komen. Denk aan Emma Ruth Rundle, Elysian Fields, zelfs Fleetwood Mac…

Michael Nau (us)
Als je zoals Michael Nau opgroeit in een dorpje in de Appalachian Mountains, dan krijg je gospel en country met de paplepel ingegeven. Op 3 augustus komt zijn derde plaat uit, “Michael Nau & The Mighty Thread”. Wij mochten de plaat al eens proeven en het moet gezegd, dit smaakt naar meer. Het is een soort country-crooner plaat die doet denken aan Lee Hazelwood of Harry Nilsson.

Vaudeville Etiquette (us)
Deze band uit Seattle rond zangeres Tayler Lynn en zanger/gitarist Bradley Laina speelt een mix van folkrock en classic rock. Toen ze hun eerste en tweede EP planden werden ze opgepikt door Screaming Trees en Mad Season-drummer Barrett Martin die er en passant zijn goede vriend Jack Endino bij betrok en het debuut werd meteen een volwaardige plaat ‘Debutantes & Dealers’. Bradley Laina won intussen een grammy als producer en de band heeft met ‘Divisions’ een EP klaar als aanleiding voor deze Europese tournee. Eerste Belgische concert.

The Devil Makes Three (us)
Dit akoestisch trio uit Santa Cruz, California, zonder drummer, maar met twee gitaristen en een contrabassisten is niet je doorsnee alt-country band. Met wortels diep in de blues en country muziek, flirten ze een eind weg met bluegrass, ragtime en punkrock. De band bracht tot nu zeven platen uit waarvan ‘I’m a Stranger Here’ (met Buddy Miller als producer) en het verrassende coveralbum ‘Redemption & Ruins’ de laatste. 

Chuck Prophet and Jesse Malin (us)

Chuck Prophet die we kennen als gitarist bij het legendarische Green On Red ging na het uiteenvallen van die band solo en maakte intussen zo’n 15 platen. De laatste ‘Bobby Fuller Died For Your Sins’ (2017) werd bijzonder goed onthaald. Zijn vrouw Jessica Finch is tevens zangeres, gitariste en toetseniste en zijn vaste kompaan op deze tour. Ook aanwezig is Jesse Malin die niet zo lang geleden Café De Zwerver wist uit te verkopen en er een zinderende set neerzette. Malin is een een New Yorkse veteraan die aanvankelijk in de punkscene zat maar sinds 2002 aan een solo-carrière werkt en al een zevental platen vol knappe americana afleverde. Ryan Adams is een fan: ”His songs are so good they hurt my feelings”. Een onvermijdelijke afsprak voor elke van van Amerikaanse roots- en countryrock.

Ben Miller Band (us)
Ben Miller Band maakte ooit een onuitwisbare indruk als support act van Valerie June in De Grote Post. Toen waren ze een trio, intussen een viertal met een violiste die ook wel eens de elektrische cactus bespeelt en een bassist met één snaar. Ben Miller Band die de voorbije jaren zowat het vaste voorprogramma was van ZZ Top brengt een mix, van delta blues, country, bluegrass en folk. Recentste worp is ‘Choke Cherry Tree’.

START TICKETVERKOOP
Ook dit jaar starten we eerst met de Early Bird Weekend tickets.
Die kosten opnieuw 50 euro.
NIEUW dit jaar is dat we ook Early Bird Weekend tickets met camping verkopen aan 60 euro.
(Losse dagtickets en losse campingtckets worden pas later in verkoop gezet.)

Al meer dan 40 edities lang houdt Leffingeleuren maar een doel voor ogen; fantastische muziek aanbieden in een ideaal kader onder de kerktoren. 

Sinds de make-over in 2015 focust het festival zich nog meer op de muziek van morgen. Drie dagen lang krijgen beginnende en beloftevolle nationale en internationale artiesten uit heel diverse genres de kans om zich te bewijzen en een publiek van muzikale fijnproevers voor zich te winnen. We streven er opnieuw naar onze reputatie van ontdekkingsfestival waar te maken.

Het dorpscentrum van Leffinge wordt omgetoverd tot de ideale ontmoetingsplaats voor muziekliefhebbers, levensgenieters (foodtrucks, outdoor dansvloer en cocktailbar) en gezinnen (kinderanimatie en laagdrempelige kunst).

LEFFINGELEUREN 2018 NU OOK IN DE KERK

Dansvoorstelling “Lisbeth Gruwez dances Bob Dylan” in de kerk van Leffinge op 14 sept.

Toen Leffingeleuren in 2015 besloot om het festival te hertekenen werd er onmiddellijk aan gedacht om niet enkel de schaduw van de kerk te benutten. Het was toen al de bedoeling om het gebouw te integreren en er een artistieke invulling aan te geven.

Nu is het eindelijk zo ver.

Op vrijdag 14 september 2018 om 20u30, tijdens de eerste dag van Leffingeleuren, wordt de dansvoorstelling “Lisbeth Gruwez dances Bob Dylan” (door Voetvolk | Lisbeth Gruwez) gebracht. Dit op voorstel van Theater Aan Zee en in samenwerking met de Cultuurdienst Middelkerke. 

Muzikant/componist Maarten Van Cauwenberghe, vaste kompaan binnen Voetvolk, draait songs van Bob Dylan op vinyl; Lisbeth Gruwez danst. Zo spreken ze met elkaar zonder iets te zeggen, verenigd door die liedjes uit de jaren '60 en '70. Lisbeth Gruwez dances Bob Dylan is uitgepuurd, minimalistisch, en voert je mee naar de plek waar de avond overvloeit in de nacht, waar het feest ten einde loopt en de gasten huiswaarts keren, waar één iemand op de dansvloer achterblijft, onverstoorbaar, verzonken in dialoog met de muziek.

Tickets zijn te koop vanaf 18 juni, 9u en kosten 13 euro.
Wie in het bezit is van een festivalbandje krijgt een korting in de vorm van 5 euro consumptiebonnen. (Dit wordt op de avond zelf aan de inkom geregeld, de tickets voor de dansvoorstelling en voor Leffingeleuren kunnen dus volledig los van elkaar gekocht geworden.)

Schepen van Cultuur van Middelkerke Bart Vandekerckhove staat volledig achter het initiatief:

“Lisbeth Gruwez dances Bob Dylan is een nieuw vervolg aan de intense samenwerking die het gemeentebestuur al jarenlang aanknoopt met vzw De Zwerver. We juichen vooral toe dat Leffingeleuren na de ingrijpende metamorfose van enkele jaren geleden als festival volop blijft vernieuwen. Ik voel dat Leffingeleuren naast een duikplank voor een vijver vol nieuwe muziek, ook een mooi platform wordt om andere kunst te ontdekken. Dus zet het gemeentebestuur graag mee zijn schouders onder dit unieke dansproject. We houden onze samenwerking ook vast in het reguliere cultuurseizoen: zo werken we ook nauw samen voor het concert van Spinvis in januari 2019.”

Het is niet de eerste keer dat er naast het muzikale aanbod op het festival ook andere kunst vertoond wordt op Leffingeleuren: in 2015 was er de samenwerking met Beaufort, in 2016 werd er een muurfresco gemaakt door Siegfried Vynck n.a.v. 40 jaar Leffingeleuren. In 2017 werd er voor het eerst samengewerkt met Theater Aan Zee om het theaterstuk ‘Wij Varkenland’ naar Leffinge te brengen. Maar bovendien gaat dit terug naar een jarenlange traditie waarbij er telkens een monumentaal kunstwerk op het festival gebracht werd.